အဝေးရောက် လူငယ်တွေအတွက် — အိမ်လွမ်းစိတ်နဲ့ အလုပ်ဖိအားကို ကိုင်တွယ်နည်း
အဝေးရောက်ဘဝမှာ အိမ်ကို လွမ်းတာနဲ့ ရှေ့ဆက်ချင်တာဟာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အလုပ်၊ မိသားစုရဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ ကိုယ့်လိုအပ်ချက်တွေကြား နေရာလေးတစ်ခု ရှာဖွေဖို့ အကြံပြုချက်များ။
အလုပ်က ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ပြောပြချင်တဲ့ အကြောင်းတွေ ရှိနေပေမယ့် အိမ်ဘက်မှာ အားလုံး အိပ်နေကြပြီ။ အားလပ်ရက်မှာ မိသားစုရဲ့ ဓာတ်ပုံတွေ မြင်ရတော့ ကိုယ်မပါနိုင်ခဲ့တဲ့ အချိန်တွေကို လွမ်းမိတယ်။ တစ်ခါတလေတော့ “ဒီအထိ ရောက်လာပြီးမှ ပင်ပန်းတယ်လို့ ပြောလို့ရပါ့မလား” လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးမိနိုင်ပါတယ်။
နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်ရတာဟာ အခွင့်အလမ်းတွေ ရှိသလို ဘာသာစကား၊ ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်နဲ့ မိသားစုဝေးကွာမှုကို ညှိယူရတဲ့ ဘဝလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ အိမ်လွမ်းတာ၊ စိတ်ပင်ပန်းတာကြောင့် ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက် မှားသွားတယ်လို့ သတ်မှတ်စရာ မလိုပါဘူး။
၁။ အိမ်လွမ်းစိတ်ကို ဖုံးကွယ်မယ့်အစား နေရာပေးပါ
အိမ်က အစားအစာတစ်မျိုး ချက်စားတာ၊ ရင်းနှီးတဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ် နားထောင်တာ ဒါမှမဟုတ် ယုံကြည်ရသူကို “ဒီနေ့ အိမ်ကို ပိုလွမ်းနေတယ်” လို့ ပြောပြတာကနေ စနိုင်ပါတယ်။ ပျော်အောင် နေရမယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အမြဲဖိအားပေးစရာ မလိုပါဘူး။
အိမ်နဲ့ ဆက်နွယ်နေဖို့ နေရာပေးရင်း လက်ရှိနေရာမှာလည်း ကိုယ့်အတွက် ရင်းနှီးလာမယ့် အရာငယ်တစ်ခု ရှာကြည့်ပါ။ ဥပမာ — အားလပ်ချိန်မှာ သွားနေကျ ပန်းခြံတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် စကားပြောလို့ အဆင်ပြေတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်ပါ။
၂။ မိသားစုနဲ့ ဆက်သွယ်မှုကို အချိန်ကွာခြားချက်နဲ့ ညှိပါ
နေ့တိုင်း အကြာကြီး ဖုန်းပြောဖို့ မဖြစ်နိုင်ရင် နှစ်ဖက်လုံး အဆင်ပြေတဲ့ အချိန်တစ်ခုကို သဘောတူထားပါ။ အလုပ်ချိန်မတူတာ ဒါမှမဟုတ် အလှည့်ကျ အလုပ်လုပ်ရတာဆိုရင် အသံမက်ဆေ့ဂျ်တို ပို့ထားနိုင်ပါတယ်။
“ဒီအပတ် ညဆိုင်းဆင်းနေရလို့ ချက်ချင်း ပြန်မဖြေနိုင်ဘူး။ နားရက်မှာ အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြမယ်နော်” လိုမျိုး ကြိုပြောထားတာက ကိုယ့်အချိန်နဲ့ မိသားစုရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို ပိုရှင်းစေနိုင်ပါတယ်။ မိသားစုနဲ့ နယ်နိမိတ် သတ်မှတ်နည်းကိုလည်း တွဲဖတ်နိုင်ပါတယ်။
၃။ “အားလုံး အဆင်ပြေတယ်” လို့ အမြဲပြောနေစရာ မလိုပါဘူး
အိမ်ကို ပံ့ပိုးချင်တဲ့ စိတ်နဲ့ ကိုယ့်အခက်အခဲတွေကို မပြောဖြစ်တာမျိုး ရှိနိုင်ပါတယ်။ မျှော်လင့်ချက်တွေ များလာတဲ့အခါ ကိုယ်တကယ် လုပ်နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာကို အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြည့်ပါ။
ဥပမာ — “ဒီလမှာ နေထိုင်စရိတ်တွေ တက်လာလို့ အရင်လို အမြဲပံ့ပိုးနိုင်မယ်လို့ မပြောနိုင်သေးဘူး။ ကိုယ်တတ်နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာကို အတူပြန်ညှိချင်တယ်” ဆိုတာမျိုးပါ။ ကိုယ့်အခက်အခဲကို ပြောတာဟာ မိသားစုကို ဂရုမစိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။
၄။ အနားယူဖို့ ကိုယ့်အလုပ်ပုံစံနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ နည်းကို ရွေးပါ
အလှည့်ကျ အလုပ်လုပ်သူအတွက် လူတိုင်းလို ညအချိန်အိပ်ဖို့ အမြဲမဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ကိုယ့်အလုပ်ချိန်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ အနားယူချိန်ကို ကြိုဖယ်ထားပြီး အဲဒီအချိန်မှာ မလိုအပ်တဲ့ အသိပေးချက်တွေကို ခဏပိတ်ထားနိုင်ပါတယ်။
အစားတစ်နပ်ကို အချိန်ပေးစားတာ၊ အလုပ်ပြီးလို့ အိမ်ရောက်တဲ့အခါ ခဏငြိမ်ငြိမ်နေဖို့ နေရာပေးတာ စတဲ့ အဆင့်ငယ်တစ်ခုကို ရွေးကြည့်ပါ။ အလုပ်ပမာဏကို မနိုင်တော့ရင် ဘေးကင်းပြီး အဆင်ပြေတဲ့ အခြေအနေမှာ အလုပ်ဦးစားပေးနဲ့ ပံ့ပိုးမှုကို ဆွေးနွေးနိုင်မလား စဉ်းစားပါ။ အလုပ်ခွင် ဖိအားနဲ့ Burnoutအကြောင်း ဆက်ဖတ်နိုင်ပါတယ်။
၅။ အဝေးက ပံ့ပိုးမှုနဲ့ အနီးက ပံ့ပိုးမှု နှစ်မျိုးလုံး ရှာပါ
အိမ်က လူတွေနဲ့ ဆက်သွယ်နေသလို လက်ရှိနေရာမှာလည်း ယုံကြည်လို့ရသူ တစ်ယောက်ရှိဖို့ ကြိုးစားနိုင်ပါတယ်။ ရင်းနှီးတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၊ ဘာသာစကားသင်တန်း ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်စိတ်ဝင်စားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကနေ စနိုင်ပါတယ်။ အွန်လိုင်းအဖွဲ့တစ်ခုမှာ ပါဝင်တဲ့အခါ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေကို ဘယ်သူတွေ မြင်နိုင်သလဲဆိုတာ စစ်ဆေးပါ။
ဘာသာစကား အခက်အခဲကြောင့် အကူအညီတောင်းဖို့ တွန့်ဆုတ်နေရင် ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုကို ဆက်သွယ်တဲ့အခါ ဘာသာပြန်ပံ့ပိုးမှု ရှိမရှိ၊ ကုန်ကျစရိတ်နဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို ဘယ်လို ထိန်းသိမ်းမလဲဆိုတာ ကြိုမေးနိုင်ပါတယ်။ ဝန်ဆောင်မှုတွေက နိုင်ငံနဲ့ နေရာအလိုက် မတူနိုင်ပါတယ်။
ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂရုစိုက်ရုံနဲ့ မလုံလောက်တဲ့ အခြေအနေတွေလည်း ရှိပါတယ်
မလုံခြုံတဲ့ အလုပ်အခြေအနေ၊ ခြိမ်းခြောက်မှု ဒါမှမဟုတ် ခွဲခြားဆက်ဆံမှုတွေကို ကိုယ့်စိတ်ထား ပြောင်းရုံနဲ့ ဖြေရှင်းရမယ့် ပြဿနာအဖြစ် မယူဆပါနဲ့။ အလုပ်ရှင်ပြင်ပက ယုံကြည်ရတဲ့ ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သား ပံ့ပိုးရေးအဖွဲ့ ဒါမှမဟုတ် ဒေသခံဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုထံ ဘေးကင်းစွာ အကူအညီရှာနိုင်မလား စဉ်းစားပါ။
အိပ်စက်မှု၊ စားသောက်မှုနဲ့ နေ့စဉ်ဘဝကို ခံစားချက်တွေကြောင့် ထိခိုက်လာရင် ကျန်းမာရေးကျွမ်းကျင်သူနဲ့ တိုင်ပင်ပါ။ အကူအညီ စတင်ရယူနည်းကိုလည်း ဖတ်နိုင်ပါတယ်။ အဝေးမှာ နေနေပေမယ့် ကိုယ့်လိုအပ်ချက်တွေအတွက် နေရာပေးခွင့် ရှိပါတယ်။
